Wachtendonckse psalme

Van Wikipedia
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Dit artikel is gesjreve (of begós) in 't Norbiks. Laes hie wie v'r mit de versjillende saorte Limburgs ómgaon.


De Wachtendonckse psalme zeunt in 't Aod-Oostlimburgs vertaalde psalme oet 't Aod Testamaent. D'r originele Latiense tekst is verlaore gegange. De vertaling sjtamt oet d'r 9-10de ieëw [1].

Wachtendonck[bewirk | brón bewèrke]

't Psalterium, 'n verzameling psalme, is in d'r 16de ieëw voonde in Kloeëster Munsterbilze däör kanunnik Arnold Wachtendonck va Luuk, dae in dat kloeëster benificant van 't Landrada-altaar waor. D'r humanist Justus Lipsius how, volges 'n èège sjrieve, 't manuscript bie Wachtendonck gezieë en kreeg 't later ooch in heng um 't te besjtudere. E sjreef ènnige psalme uvver. 't Manuscript is verlaore gegange. De Wachtendockse psalme, die v'r noe kènne, besjteunt oet 't uvversjrif va Lipsius.

Lokatie[bewirk | brón bewèrke]

Uvver de vraog oeë de psalme gesjraeve zeunt betsjteunt twieë mieninge. De èng zaet in 'n groeët gebied roond Remung, Venlo, Duusburg en Dusseldörp, oeë ooch Wachtendonck inliegkt [2] en de aander zaet dat ze of in Nederlands Limburg of in Belsj Limburg gesjraeve zeunt.[3] In Oêsj goof 't in d'r 14de ieëw 'ne Hoof va Wachtendonk.[4]

De vreugste besjrieving sjtamt oet 'n Duutsj gesjrif va 1444. De Wachtendonckse psalme zeunt interlineair vertaald, m.a.w. de oorsjpronkeleke waoërdvolgorde in 't Latien is aa-gehaowe in de vertaling. De psalme waore daodäör ooch gesjikt väör lieërdoeleinde, zoewie 't liere van 't Latien.

Fragmaent[bewirk | brón bewèrke]

  • Forchta in biuonga quamon ouer mi in bethecoda mi thuisternussi In ic quad uuie sal geuan mi fetheron also duuon in ic fliugon sal in raston sal
  • Baevend va angs bedèkde mich d'r duuster. En ich zach: wae gèft mich vaere wie de doeve, dat 'ch e-wegvlege kan en röste (vert.:Norbiks)

Referenties[bewirk | brón bewèrke]

  1. Arend Quak, Die altmittel-und altniederfränkischen Psalmen und Glossen, Ropodi, Amsterdam, 1981
  2. Herman Vekeman und Andreas Ecke, Geschichte der Niederländischen Sprache, Peter Lang, Bern, 1993
  3. Arend Quak, Die altmittel-und altniederfränkischen Psalmen und Glossen, Rodopi, Amsterdam, 1981
  4. Arnold Wachtendonck