Baolder
Dit artikel is gesjreve in 'n ónbekènd dialek. Es doe wèts wat veur dialek dit is, weurt 't gewaardeerd óm dit aan te gaeve.
Baolder (Nederlands Baarlo) is e dörp in de Nederlands-Limburgse gemeinte Pieël en Maas.
De naam is in 't verleje op versjillende wieze gesjreve en gebroek. We komme de naam taege als Barlo, Barle en Baerlo. De naam is aafgeleidj van Ba(a)r (kaal, nex) en lo (plekske in un bosrieke umgaeving). De kale plek is ongetwiefeld de plaats waor de kerk now steit. Deze lik dudelik op 'n verhoegd terrein t.o.v. de umgaeving (de kerkberg). Vruug hebbe minse zig heej gevestig umdet zeej als jagers en veejhaojende nomaje vonge wat ze nudig heie, veul bos woar veul wild waar. De maijem leverde veur vis en broed, veural in de winter als groete stukke lank onger stonge, 'n veilig gebied.
Oak de Romeine zeen heej gewees. Dit zeen we nog truuk in de grónk. Beej de pastoer Genestraot en de vonds van de gouwe en zilvere munte in de buurt van de Mert in 1830. Waarsjienlik haet op die plaats waor now kestiel d'Erp likt, 'n verdedigbare oetkiektore gestaon.
Wanier we kieke naor de gesjreve gesjiedenis van Baolder is 't veur 't iers vermeld in de oerkonde van 1219, waorbeej de hove Monnikiënhof te Baolder en 'n flink stuk grónk aan de abdie van Mariënweerd (in de buurt van Tiel) woort gesjonke.
Tot 1 januari 2010 huuërde Baolder bie de gemeint Bree (Maasbree).
